Ο Ερωτόκριτος ερμηνευμένος από 77 καλλιτέχνες

                    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ Κ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!!!

Ιστορία  Κεφ. 40 - Η υποταγή του ελληνικού κόσμου

 

Ιστορία Κεφ. 39 - Η Καρχηδόνα συγκρούεται με τη Ρώμη

 

Ιστορία Δ΄ Κεφ. 38 - Το ρωμαϊκό κράτος

 

ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΜΕ ΔΙΨΗΦΙΟ ΔΙΑΙΡΕΤΗ

Διαδραστικός χάρτης με την εκστρατεία 
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 Πατήστε πάνω στην εικόνα και μεταβείτε στον χάρτη

Ιστορία  Κεφ. 34

 Η αυτοκρατορία του Μ. Αλεξάνδρου χωρίζεται.

 

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!!!

ΠΑΛΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

---

"Στη δεκαετία του 1950 τα επαγγέλματα ήταν πολύ διαφορετικά από ότι είναι σήμερα. Τα σπίτια είχαν αυλές με μάντρες, οι οποίες για να διατηρηθούν χρειάζονταν κάθε τόσο ασβέστωμα. Έτσι, περνούσε από τις γειτονιές ο ασβεστάς. Τα ψυγεία δεν ήταν ηλεκτρικά, αλλά ξύλινα, και λειτουργούσαν με πάγο. Κάθε μέρα λοιπόν περνούσε ο παγοπώλης που εφοδίαζε με πάγο όλα τα σπίτια. Οι βιομηχανίες γάλακτος δεν υπήρχαν, και ο γαλατάς μοίραζε κάθε πρωί το γάλα, που το έπαιρνε απευθείας από τις αγελάδες. Όλοι αυτοί οι πλανόδιοι επαγγελματίες γύριζαν τις γειτονιές  τότε που ο κόσμος ήταν πολύ λιγότερος από σήμερα και πιο φτωχός, για να μπορέσουν να ζήσουν. Όμως, καθώς περνούσε ο καιρός και ο τόπος μας προόδευε, τα επαγγέλματα αυτά άρχισαν σιγά σιγά να χάνονται. Σήμερα έχουν απομείνει ελάχιστοι από αυτούς τους επαγγελματίες, ενώ πολλά από επαγγέλματα χάθηκαν αφού οι ανάγκες άλλαξαν.
 Ας ταξιδέψουμε πίσω στον χρόνο να γνωρίσουμε μερικά από αυτά…"

Πηγή : anoixtosxoleio.weebly.com

Ο θάνατος του Μ. Αλεξάνδρου -Κεφ.33

 

Η πορεία προς την Ινδία. Το τέλος της εκστρατείας Kεφ. 32 

Ιστορία Δ΄Κεφ. 30 - Η Μακεδονία, μια νέα ελληνική δύναμη

Ιστορία Δ΄ Κεφ. 29 - Η ηγεμονία της Θήβας

 

ΤΟ ΔΑΣΟΣ....

Οι εργασίες των μαθητών του Δ1 για το οικοσύστημα του δάσους

ΟΜΑΔΑ Α

ΟΜΑΔΑ Β

ΟΜΑΔΑ Γ

ΟΜΑΔΑ Δ

ΜΕΤΕΩΡΑ

Παρακολουθήστε ένα εντυπωσιακό βίντεο με την περιοχή των Μετεώρων.

Ιστορία Δ΄ Κεφ. 28 - Η Θήβα και η βοιωτική συμμαχία

 

 

                  ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ - Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ

      

              Πατήστε στην εικόνα και πάρτε πληροφορίες για το οικοσύστημα του Δάσους.

Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ ΠΕΥΚΟΥ

"ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ"
τιτλος τραγουδιου Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ ΠΕΥΚΟΥ
μουσικη : Πασχαλης Τονιος
ποιηση :Γιαννης Ζησης
ερμηνευει :Πασχαλης Τονιος Παιδικη Χορωδια Τυπαλδου
αφηγηση :Πεμυ Ζουνη -Σταυρος Ζαλμας
σκηνοθετικη επιμελεια : Μεγακλης Βιντιαδης
Διευθυνση Ανδρεας Πυλαρινος Ορχηστρα ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΕΡΤ


ΣΤΙΧΟΙ

Η κατάρα του πεύκου
του Ζαχαρία Παπαντωνίου (1877-1940)

«Γιάννη, γιατί έκοψες τον πεύκο;

Γιατί; Γιατί;»

Αγέρας θα ’ναι, λέει ο Γιάννης

και περπατεί.

Ανάβει η πέτρα, το λιβάδι

βγάνει φωτιά.

Να ’βρισκε ο Γιάννης μια βρυσούλα,                                                  

μια ρεματιά!

Μες το λιοπύρι, μες στον κάμπο

να ένα δεντρί…

Ξαπλώθη ο Γιάννης αποκάτου,

δροσιά να βρει.

Το δέντρο παίρνει τα κλαριά του

και περπατεί!

Δεν θ΄ ανασάνω, λέει ο Γιάννης,

γιατί, γιατί;

«Γιάννη, πού κίνησες να φτάσεις;»

«Στα δυο χωριά.»

«Κι ακόμα βρίσκεσαι δω κάτου;

Πολύ μακριά!»

«Εγώ πηγαίνω, όλο πηγαίνω.

Τι έφταιξα εγώ;

Σκιάζεται ο λόγκος και με φεύγει,

γι’ αυτό είμαι δω.

Πότε ξεκίνησα; Είναι μέρες…

για δυο, για τρεις…

Ο νους μου σήμερα δε ξέρω,

τ’ είναι βαρύς».

«Να μια βρυσούλα, πιε νεράκι

να δροσιστείς».

Σκύβει να πιει νερό στη βρύση,

στερεύει ευθύς.

Οι μέρες πέρασαν κι οι μήνες,

φεύγει ο καιρός,

Στον ίδιο τόπο είν’ ο Γιάννης,

κι ας τρέχει εμπρός…

Να το χινόπωρο, να οι μπόρες,

μα πού κλαρί;

Χτυπιέται ορθός με το χαλάζι,

με τη βροχή.

«Γιάννη, γιατί έσφαξες το δέντρο,

το σπλαχνικό,

που ‘ριχνεν ίσκιο στο κοπάδι

και στο βοσκό;»

Ο πεύκος μίλαε στον αέρα

- τ’ ακούς, τ’ ακούς;-

και τραγουδούσε σα φλογέρα

στους μπιστικούς.

«Φρύγανο και κλαρί του πήρες

και τις δροσιές

Και το ρετσίνι του ποτάμι απ΄ τις πληγές. Σακάτης ήτανε κι ολόρθος, ως τη χρονιά, Που τον εγκρέμισες για ξύλα, Γιάννη φονιά!» «Τη χάρη σου ερημοκλησάκι, την προσκυνώ, Βόηθα να φτάσω κάποιαν ώρα και να σταθώ… Η μάνα μου θα περιμένει κι έχω βοσκή… Κι είχα και τρύγο… Τι ώρα νάναι και τι εποχή; Ξεκίνησα το καλοκαίρι -να στοχαστείς- Κι ήρθε και μ’ ήβρε ο χειμώνας μεσοστρατίς. Πάλι Αλωνάρης και λιοπύρι! Πότε ήρθε; Πώς; Άγιε, σταμάτησε το λόγκο, που τρέχει εμπρός. Άγιε, το δρόμο δεν τον βγάνω -με τι καρδιά;- Θέλω να πέσω να πεθάνω, εδώ κοντά.» Πέφτει σα δέντρο απ΄ το πελέκι… βογκάει βαριά. Μακριά του στάθηκε το δάσος, πολύ μακριά. Εκεί τριγύρω ούτε χορτάρι, φωνή καμιά. Στ΄ αγκάθια πέθανε, στον κάμπο, στην ερημιά.-