Ιστορία Δ΄Κεφ. 30 - Η Μακεδονία, μια νέα ελληνική δύναμη

Ιστορία Δ΄ Κεφ. 29 - Η ηγεμονία της Θήβας

 

ΤΟ ΔΑΣΟΣ....

Οι εργασίες των μαθητών του Δ1 για το οικοσύστημα του δάσους

ΟΜΑΔΑ Α

ΟΜΑΔΑ Β

ΟΜΑΔΑ Γ

ΟΜΑΔΑ Δ

ΜΕΤΕΩΡΑ

Παρακολουθήστε ένα εντυπωσιακό βίντεο με την περιοχή των Μετεώρων.

Ιστορία Δ΄ Κεφ. 28 - Η Θήβα και η βοιωτική συμμαχία

 

 

                  ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ - Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ

      

              Πατήστε στην εικόνα και πάρτε πληροφορίες για το οικοσύστημα του Δάσους.

Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ ΠΕΥΚΟΥ

"ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ"
τιτλος τραγουδιου Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ ΠΕΥΚΟΥ
μουσικη : Πασχαλης Τονιος
ποιηση :Γιαννης Ζησης
ερμηνευει :Πασχαλης Τονιος Παιδικη Χορωδια Τυπαλδου
αφηγηση :Πεμυ Ζουνη -Σταυρος Ζαλμας
σκηνοθετικη επιμελεια : Μεγακλης Βιντιαδης
Διευθυνση Ανδρεας Πυλαρινος Ορχηστρα ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΕΡΤ


ΣΤΙΧΟΙ

Η κατάρα του πεύκου
του Ζαχαρία Παπαντωνίου (1877-1940)

«Γιάννη, γιατί έκοψες τον πεύκο;

Γιατί; Γιατί;»

Αγέρας θα ’ναι, λέει ο Γιάννης

και περπατεί.

Ανάβει η πέτρα, το λιβάδι

βγάνει φωτιά.

Να ’βρισκε ο Γιάννης μια βρυσούλα,                                                  

μια ρεματιά!

Μες το λιοπύρι, μες στον κάμπο

να ένα δεντρί…

Ξαπλώθη ο Γιάννης αποκάτου,

δροσιά να βρει.

Το δέντρο παίρνει τα κλαριά του

και περπατεί!

Δεν θ΄ ανασάνω, λέει ο Γιάννης,

γιατί, γιατί;

«Γιάννη, πού κίνησες να φτάσεις;»

«Στα δυο χωριά.»

«Κι ακόμα βρίσκεσαι δω κάτου;

Πολύ μακριά!»

«Εγώ πηγαίνω, όλο πηγαίνω.

Τι έφταιξα εγώ;

Σκιάζεται ο λόγκος και με φεύγει,

γι’ αυτό είμαι δω.

Πότε ξεκίνησα; Είναι μέρες…

για δυο, για τρεις…

Ο νους μου σήμερα δε ξέρω,

τ’ είναι βαρύς».

«Να μια βρυσούλα, πιε νεράκι

να δροσιστείς».

Σκύβει να πιει νερό στη βρύση,

στερεύει ευθύς.

Οι μέρες πέρασαν κι οι μήνες,

φεύγει ο καιρός,

Στον ίδιο τόπο είν’ ο Γιάννης,

κι ας τρέχει εμπρός…

Να το χινόπωρο, να οι μπόρες,

μα πού κλαρί;

Χτυπιέται ορθός με το χαλάζι,

με τη βροχή.

«Γιάννη, γιατί έσφαξες το δέντρο,

το σπλαχνικό,

που ‘ριχνεν ίσκιο στο κοπάδι

και στο βοσκό;»

Ο πεύκος μίλαε στον αέρα

- τ’ ακούς, τ’ ακούς;-

και τραγουδούσε σα φλογέρα

στους μπιστικούς.

«Φρύγανο και κλαρί του πήρες

και τις δροσιές

Και το ρετσίνι του ποτάμι απ΄ τις πληγές. Σακάτης ήτανε κι ολόρθος, ως τη χρονιά, Που τον εγκρέμισες για ξύλα, Γιάννη φονιά!» «Τη χάρη σου ερημοκλησάκι, την προσκυνώ, Βόηθα να φτάσω κάποιαν ώρα και να σταθώ… Η μάνα μου θα περιμένει κι έχω βοσκή… Κι είχα και τρύγο… Τι ώρα νάναι και τι εποχή; Ξεκίνησα το καλοκαίρι -να στοχαστείς- Κι ήρθε και μ’ ήβρε ο χειμώνας μεσοστρατίς. Πάλι Αλωνάρης και λιοπύρι! Πότε ήρθε; Πώς; Άγιε, σταμάτησε το λόγκο, που τρέχει εμπρός. Άγιε, το δρόμο δεν τον βγάνω -με τι καρδιά;- Θέλω να πέσω να πεθάνω, εδώ κοντά.» Πέφτει σα δέντρο απ΄ το πελέκι… βογκάει βαριά. Μακριά του στάθηκε το δάσος, πολύ μακριά. Εκεί τριγύρω ούτε χορτάρι, φωνή καμιά. Στ΄ αγκάθια πέθανε, στον κάμπο, στην ερημιά.-

ΕΜΒΑΔΟΝ

Εμβαδόν τετραγώνου, ορθογωνίου παραλληλογράμμου και ορθ. τριγώνου